W kolejnym odcinku cyklu „Cały ten rynek…” czas na krótkie podsumowanie ostatnich dwunastu miesięcy na rynku funduszy inwestycyjnych. Okazuje się, że największy wpływ na stan naszych portfeli miał w tym czasie rozwój kryzysu w strefie euro. Wygrali przede wszystkim ci, którzy postawili na bezpieczeństwo swoich środków.

Zobacz cały artykuł >>

The post Kto zyskał, kto stracił na funduszach w 2011 roku first appeared on TIM SA.

W kolejnym odcinku cyklu „Cały ten rynek…” czas na krótkie podsumowanie ostatnich dwunastu miesięcy na rynku funduszy inwestycyjnych. Okazuje się, że największy wpływ na stan naszych portfeli miał w tym czasie rozwój kryzysu w strefie euro. Wygrali przede wszystkim ci, którzy postawili na bezpieczeństwo swoich środków.

Obligacje górą, akcje przegrały

Jak wynika z danych firmy doradczej Open Finance, w czołówce wyników funduszy inwestycyjnych za 2011 rok znalazły się fundusze dłużne. Inwestują one środki przede wszystkim w obligacje i bony skarbowe. Co ciekawe, największe średnie stopy zwrotu miały fundusze inwestujące w papiery dłużne za granicą. Zarobiły po kilkanaście procent. W dalszej kolejności wyników są również fundusze dłużne, oparte już o polski rynek. Ich stopy zwrotu, choć na plusach, to jednak już nie zachwycają, i można mówić, że co najwyżej ochroniły nasze oszczędności przed spadkami i przed inflacją.

W ogonie zestawienia grup funduszy znalazły się, co nie jest zaskoczeniem, te inwestujące środki na rynkach akcji. Najgorsze wyniki przyniosły inwestycje w fundusze małych i średnich spółek oraz w te, które lokują pieniądze w sektorze nieruchomości. W ich przypadku spadki przekraczają nawet 30 procent.

Kryzys zdecydował o wynikach funduszy

Powodów takiego rozwoju sytuacji należy szukać w tym, co w ubiegłym roku działo się wokół kryzysu w strefie euro. I to zarówno w przypadku funduszy, które przyniosły zyski, jak i tych, które straciły.

Kilkunastoprocentowe zyski funduszy inwestujących w zagraniczny rynek długu to bowiem nic innego jak efekt osłabienia polskiej waluty w stosunku do dolara, jak również do euro. Warto przypomnieć, że euro jest obecnie około 15 procent droższe niż przed rokiem, a dolar wzrósł o około 20 procent.

Taka zmiana sprzyja bowiem wycenie jednostek tego typu funduszy po przeliczeniu na złotego. Fundusze inwestujące w polskie obligacje czy bony skarbowe nie mogły już tym samym skorzystać na spadku polskiej waluty i stąd ich wyniki są słabsze.

Z kolei spadki bardziej agresywnych funduszy nastawionych na inwestowanie środków na rynkach akcji to bezpośredni efekt spadków na giełdach. Trzeba pamiętać, że w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy główny indeks warszawskiej giełdy WIG20 stracił około jednej piątej swojej wartości. A wskaźnik małych spółek sWIG80 osunął się aż o 30 procent. To gorsze wyniki od tych, które zanotowały największe parkiety w Europie. Przykładowo niemiecki indeks DAX stracił w ciągu roku około 12 procent, a brytyjski FTSE 100 – około 6 procent. Inwestorom pozostaje więc mieć nadzieję, że powrót hossy przyniesie równie dynamiczne odbicie na warszawskiej giełdzie.

Powodów do zadowolenia nie mają również posiadacze jednostek funduszy akcji lokujących środki na rynkach azjatyckich, a także tzw. gospodarek wschodzących. Również one przyniosły straty, choć nieco mniejsze. Powodem takiej sytuacji jest nieco spokojniejsza atmosfera na tamtejszych giełdach, a także mniejsze obawy o spowolnienie gospodarcze.

Aktywa spadły już po raz czwarty

Rok 2011 pozostawi niemiłe wspomnienia nie tylko w pamięci klientów funduszy inwestycyjnych, ale również osób, które nimi zarządzają. Jak podaje spółka Analizy Online, wartość środków zarządzanych przez TFI spadła w ciągu roku o prawie sześć miliardów złotych, czyli o niecałe 5 procent. Jak czytamy, to czwarty taki przypadek w 20-letniej historii polskiego rynku, gdy aktywa funduszy się zmniejszyły.

Jednak obserwując wydarzenia na światowych rynkach, można zadać sobie pytanie, czy taki wynik i tak nie jest sukcesem. Drastyczny spadek aktywów został bowiem powstrzymany głównie przez to, że klienci dążyli do zabezpieczenia swoich środków przed utratą wartości. Stąd wzrost aktywów wszelkiego rodzaju tzw. funduszy bezpiecznych.

Na razie nic nie wskazuje na to, by sytuacja na rynku funduszy miała się zmienić. Początek roku pokazuje, że droga do zażegnania kryzysu w strefie euro jest jeszcze daleka, a to pozwala wnioskować, że klienci TFI wciąż będą stawiać przede wszystkim na bezpieczne inwestycje. Dlatego w kolejnym odcinku naszego cyklu zastanowimy się, czy dobrym pomysłem na zabezpieczenie swoich oszczędności jest kupowanie złota.

Niniejszy artykuł został sporządzony wyłącznie w celach informacyjnych. Nie stanowi rekomendacji, porady inwestycyjnej, prawnej, podatkowej, reklamy ani oferty sprzedaży jakichkolwiek instrumentów finansowych, w szczególności nie zawiera informacji o instrumentach finansowych oraz warunkach ich nabywania, jak również nie stanowi zaproszenia do sprzedaży instrumentów finansowych, składania ofert ich nabycia lub zapisu na instrumenty finansowe.

Niniejszy artykuł ani żadna jego część, jak też fakt jego dystrybucji nie mogą stanowić podstawy do zawarcia jakiejkolwiek umowy lub zaciągnięcia jakiegokolwiek zobowiązania. Nie może stanowić również źródła informacji, które mogłyby być podstawą decyzji o zawarciu jakiejkolwiek umowy lub zaciągnięciu jakiegokolwiek zobowiązania.

Nie należy dla jakichkolwiek potrzeb polegać na informacjach zawartych w niniejszym artykule, ani też zakładać, że informacje te są kompletne, ścisłe lub rzetelne. Wszelkie takie założenia czynione są wyłącznie na własne ryzyko.

The post Kto zyskał, kto stracił na funduszach w 2011 roku first appeared on TIM SA.

W kolejnym odcinku z cyku „Cały ten rynek…” proponujemy spojrzeć wstecz na minione dwanaście miesięcy. Nietypowo, bo w formie subiektywnego alfabetu, wokół którego rozgrywały się najważniejsze wydarzenia mające wpływ na stan naszych portfeli.

Zobacz cały artykuł >>

The post Rok 2011. Czas ogromnej zawieruchy na giełdzie first appeared on TIM SA.

W kolejnym odcinku z cyku „Cały ten rynek…” proponujemy spojrzeć wstecz na minione dwanaście miesięcy. Nietypowo, bo w formie subiektywnego alfabetu, wokół którego rozgrywały się najważniejsze wydarzenia mające wpływ na stan naszych portfeli.

AAA – nie chodzi o ogłoszenie w gazecie, a tzw. rating, czyli ocenę wiarygodności kredytowej państwa. Można powiedzieć, że kraje z cenzurką „AAA” to najbezpieczniejsze miejsca do lokowania kapitału. Jeszcze niedawno wydawało się to nieprawdopodobne, ale w 2011 roku jedną literkę „A” straciły Stany Zjednoczone.

Bessa – rok 2011 przyniósł spadek indeksów WIG20 i mWIG40 o ponad 20 procent. Małe spółki z sWIG80 straciły ponad 30 procent. Ogromna niepewność wokół kryzysu w strefie euro zniechęcała inwestorów do kupowania akcji. Nie brakowało też dni, gdy rynek ogarniała panika.

Chiny – gdy jedni tracą, inni wygrywają. W tej drugiej roli Chińczycy, którzy umacniają swoją pozycję w świecie. Któż przed rokiem pomyślałby o tym, że europejscy politycy będą pielgrzymować do Chin z prośbą o finansowe wsparcie strefy euro. Czas pokaże, ile Europa będzie musiała za to zapłacić.

DSK – w świecie wielkich finansów w 2011 roku nie obyło się bez skandali obyczajowych. Tym skrótem media ochrzciły byłego już szefa Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Dominique Strauss-Kahn został oskarżony o próbę gwałtu na pokojówce w nowojorskim hotelu. Chociaż nic mu nie udowodniono, to i tak przypłacił aferę stanowiskiem i utratą szansy na zwycięstwo w wyborach prezydenckich we Francji.

EFSF – czyli Europejski Fundusz Stabilizacji Finansowej. Powołany do życia w maju, ma uratować strefę euro przed bankructwem. Dysponuje kwotą 440 miliardów euro i nie zawaha się jej użyć, by wspierać zadłużone państwa. Cały czas trwają prace nad szczegółami dotyczącymi jego funkcjonowania.

Frank szwajcarski – zdecydowanie waluta 2011 roku w Polsce. Przebicie granicy 4 złotych w sierpniu mogło przyprawić o zawroty głowy ponad 700 tysięcy posiadaczy kredytów hipotecznych w tej walucie. Kto zaciągał zobowiązanie przy kursie np. na poziomie 2,5 złotego, dzisiaj ma dług nawet o połowę wyższy. W przyrodzie nic jednak nie ginie – kto wówczas kupił walutę, dzisiaj ma kilkudziesięcioprocentowe zyski.

Grecja – najmniejsze ogniwo w strefie euro, które sprawiło największe kłopoty i zamieszanie na giełdach. Gigantyczne długi tego kraju (ponad 140 procent PKB) mogły spowodować bankructwa banków, które kupiły jego obligacje. Najwięcej Grecy są winni Francuzom i Niemcom. Na razie ich dług zredukowano o skromne 100 miliardów euro. Zapłacą za to rzecz jasna europejscy podatnicy.

Hamowanie gospodarki – przygotowują się na nie i rządy, i przedsiębiorcy. Wszyscy są zgodni, że w 2012 roku wzrost gospodarczy będzie wolniejszy. Prognoza dla Polski to wzrost o 2,5 procenta. Firmy zgromadziły rekordowe depozyty (183 miliardy złotych) i niechętnie inwestują, czekając na rozwój wypadków.

Interwencja – jeszcze nigdy sytuacja na rynku nie była tak uzależniona od decyzji czy nawet samych deklaracji politycznych. Inwestorzy bacznie obserwowali kolejne unijne szczyty i spotkania banków centralnych. W Polsce z kolei NBP kilkakrotnie interweniował na rynku złotego.

JSW – długo oczekiwany, lipcowy debiut sprzedawanej przez Skarb Państwa Jastrzębskiej Spółki Węglowej okazał się dużym rozczarowaniem. Kto nie pozbył się akcji od razu, dziś ma prawie 40-procentową stratę.

Kredyt – w 2011 roku cała Europa przekonała się boleśnie, co oznacza „życie na kredycie”. Rządy coraz mocniej przekonują się, że o wiarygodność kredytową kraju trzeba dbać, bo w przeciwnym razie cała gospodarka zapłaci za to spory rachunek.

Luzowanie ilościowe – niezbyt fortunne, ale nagminnie używane pojęcie dotyczące pomocy gospodarce przez banki centralne, zwłaszcza w USA. Sprowadza się do drukowania pieniędzy i wpuszczania ich na rynek finansowy. Bank centralny w USA ma już za sobą dwie rundy tego przedsięwzięcia. Inwestorzy liczyli na trzecią, ale na razie się jej nie doczekali.

Merkozy – tak żartobliwie został w 2011 roku określony duet Angela Merkel-Nicolas Sarkozy. Kanclerz Niemiec i prezydent Francji grają „pierwsze skrzypce” w ratowaniu strefy euro. To od nich wyszła propozycja sankcji dla krajów łamiących ustalenia w sprawie naprawy finansów publicznych.

Nieprzewidywalność – rok 2011 pokazał inwestorom, jak niewiele warte mogą być prognozy giełdowe i cała „fachowa” wiedza na temat rynku. Bez uspokojenia sytuacji w strefie euro, to pojęcie będzie królować również w nadchodzącym roku.

Obligacje – jeszcze nigdy tak dużej uwagi inwestorów nie przyciągał rynek obligacji. Sytuacja na giełdach w dużej mierze zaczęła być zależna od tego, czy i po jakiej cenie krajom z nadwyrężoną wiarygodnością uda się sprzedać te papiery. Wiele z nich zyskało miano obligacji śmieciowych.

Podatek od kopalin – swoje „trzy grosze” do giełdowej zawieruchy dołożył też jesienią premier Donald Tusk, zapowiadając wprowadzenie podatku od wydobywanych w Polsce kopalin. Rzecz jasna, najwięcej zapłaci za to KGHM, nawet ponad 2 miliardy złotych w 2012 roku. Wystarczył miesiąc, by kurs akcji KGHM zleciał o 40 procent.

Recesja – będzie nie do uniknięcia, jeżeli dojdzie do rozpadu strefy euro. Generalnie za recesję uznaje się czas, gdy przez co najmniej dwa kwartały wzrost gospodarczy danego kraju jest ujemny.

Spread – dla posiadaczy kredytów we frankach szwajcarskich to różnica pomiędzy ceną kupna a sprzedaży waluty, która oznacza dla nich dodatkowy koszt kredytu. Było o tym głośno, gdy wicepremier Waldemar Pawlak podjął się walki z bankami, by ukróciły swoje praktyki w tym zakresie. Dla inwestorów spread to różnica np. w rentownościach obligacji dwóch krajów. Te różnice są obecnie rekordowe, co dla wielu ekonomistów jest dowodem na to, że strefa euro w praktyce już przestała istnieć.

Twist – chodzi nie o taniec, a o operację amerykańskiego banku centralnego. Zamiast trzeciej rundy „luzowania ilościowego” Fed zdecydował się na sprzedaż obligacji o krótkim terminie wykupu i z pozyskanych środków kupno obligacji o długim terminie. Podobny manewr został przeprowadzony w 1961 roku, zyskując miano „operacji twist”. Jego skutki dla gospodarki były znikome.

Upadek – to słowo i jego synonimy przewijały się w niezliczonych komentarzach giełdowych. Upadłość Grecji miała pociągnąć za sobą upadek wielu banków i tym samym całej strefy euro. Oby ten scenariusz się nie zrealizował.

Wall Street – co ciekawe w 2011 roku problemy amerykańskiej gospodarki zostały przykryte kłopotami strefy euro, przez co inwestorzy zwracali mniejszą uwagę na wydarzenia na nowojorskiej giełdzie.

Złoto – jedna z niewielu inwestycji, która w 2011 roku pozwoliła zarobić, dając jednocześnie względny spokój. Pomimo, że ten surowiec również został dotknięty przez jesienną korektę, to skali roku i tak dał zarobić ponad 15 procent. To dlatego, że złoto w okresie niepewności na rynku jest uznawane za w miarę bezpieczną lokatę kapitału.

The post Rok 2011. Czas ogromnej zawieruchy na giełdzie first appeared on TIM SA.

W kolejnym odcinku cyklu „Cały ten rynek…”, prezentowanego w serwisie relacji inwestorskich TIM SA, kontynuujemy temat funduszy akcji.

Zobacz cały artykuł >>

The post Czy warto inwestować w fundusze MiŚ? first appeared on TIM SA.

Jedni zarobili na nich krocie, inni ponieśli straty znacznie wyższe niż reszta rynku. Dlaczego tak się dzieje?

Przeczytaj cały artykuł >>

The post Czy warto inwestować w fundusze MiŚ? first appeared on TIM SA.

W kolejnym odcinku cyklu „Cały ten rynek…” kontynuujemy temat funduszy akcji. Tym razem o ich segmencie, który zwykle budzi wśród inwestorów duże emocje, czyli funduszach małych i średnich spółek. Jedni zarobili na nich krocie, inni ponieśli straty znacznie wyższe niż reszta rynku. Dlaczego tak się dzieje?

Duże wahania indeksów

Na polskim rynku działa w tej chwili prawie 20 funduszy MiŚ. Jak sama nazwa wskazuje, lokują pieniądze przede wszystkim w akcjach firm notowanych na giełdzie w indeksach mWIG40 i sWIG80. Z reguły deklarują, że około 60-70 procent środków idzie w akcje średnich firm, około 20-30 w małe spółki, a pozostałe środki w inne instrumenty, np. obligacje. Szczegółowe informacje dotyczące każdego funduszu można znaleźć w ich profilach dostępnych na stronach poszczególnych TFI.

Taki model działalności oznacza, że wyniki funduszy są ściśle uzależnione od notowań wskaźników mWIG40 i sWIG80, a te w okresie bessy z reguły spadają szybciej niż reszta rynku. Przykładowo stopy zwrotu indeksów WIG20 i WIG z ostatnich 12 miesięcy wynoszą po minus 16 procent. W tym samym czasie wskaźnik mWIG40 spadł o 21 procent, a sWIG80 aż o 26 procent. Warto zauważyć, że największa część tego „zjazdu” przypadła na sierpień, gdy doszło do załamania na rynkach.

Niemniej jednak, gdy spojrzymy na stopy zwrotu indeksów za ostatnie trzy lata, to okaże się, że małe i średnie spółki pomimo ostrego spadku w ostatnim czasie, wciąż zachowują nieco wyższe zyski niż duże spółki. Zarówno indeks sWIG80, jak i WIG20 są na 30-procentowym plusie, a mWIG40 zyskał 40 procent. Oznacza to, że „misie” mają znacznie wyższy potencjał wzrostów od pozostałych. Niezwykle ważny jest jednak moment, w którym w nie zainwestujemy.

Z czego to wynika?

Tak duże wahania indeksów wynikają ze zjawiska, o którym już kilkakrotnie pisaliśmy, czyli tzw. płynności akcji. W okresie bessy inwestorzy w pierwszej kolejności uciekają z akcji mniejszych firm, koncentrując się tylko na dużych. Obrazuje to wielkość obrotów, które w przypadku WIG20 są średnio pięć razy większe niż na mWIG40 i nawet 10 razy wyższe niż w przypadku sWI80.

Plusem jest jednak to, że to samo, co jest problemem małych i średnich spółek w czasie bessy, sprzyja im w czasie hossy. Stąd właśnie wzrost indeksu sWIG80 o ponad 60 procent i mWIG40 o ponad 50 procent w 2009 roku, podczas gdy WIG20 urósł wówczas „zaledwie” o 30 procent.

Dobry moment na fundusze MiŚ?

Mniej więcej w ten sam sposób kształtują się wyniki funduszy inwestujących środki przede wszystkim w akcje małych i średnich spółek. Doskonale było to widać w okresie poprzedniej hossy z 2007 roku. Wówczas fundusze MiŚ przyciągały klientów, bo mogły pochwalić się rewelacyjnymi stopami zwrotu. Wówczas jednak mało kto zwracał uwagę na to, że rynek jest już „rozgrzany” i o dalsze wzrosty może być ciężko. Potem rynek się załamał, a wzrosty w 2009 roku były już spokojniejsze. Mimo tego większość funduszy MiŚ zachowuje dodatnie stopy zwrotu w perspektywie trzyletniej, nawet pomimo tegorocznych spadków.

Można więc zaryzykować stwierdzenie, że obecnie inwestycja w fundusze MiŚ nie jest złym pomysłem. Wskaźniki giełdowe małych firm, takie jak cena do zysku czy cena do wartości księgowej) pozostają na atrakcyjnych dla inwestorów poziomach (szerzej o tym w kolejnych odcinkach). Co więcej, można przypuszczać, że solidne odbicie na giełdzie będzie najbardziej sprzyjać małym i średnim spółkom.

Problemem jednak wciąż pozostaje ogromna niepewność co do sytuacji gospodarczej w Polsce i na świecie. A to oznacza, że w grę wchodzi tylko inwestycja długoterminowa przy uwzględnieniu ryzyka dużych wahań i strat.

Niniejszy artykuł został sporządzony wyłącznie w celach informacyjnych. Nie stanowi rekomendacji, porady inwestycyjnej, prawnej, podatkowej, reklamy ani oferty sprzedaży jakichkolwiek instrumentów finansowych, w szczególności nie zawiera informacji o instrumentach finansowych oraz warunkach ich nabywania, jak również nie stanowi zaproszenia do sprzedaży instrumentów finansowych, składania ofert ich nabycia lub zapisu na instrumenty finansowe.

Niniejszy artykuł ani żadna jego część, jak też fakt jego dystrybucji nie mogą stanowić podstawy do zawarcia jakiejkolwiek umowy lub zaciągnięcia jakiegokolwiek zobowiązania. Nie może stanowić również źródła informacji, które mogłyby być podstawą decyzji o zawarciu jakiejkolwiek umowy lub zaciągnięciu jakiegokolwiek zobowiązania.

Nie należy dla jakichkolwiek potrzeb polegać na informacjach zawartych w niniejszym artykule, ani też zakładać, że informacje te są kompletne, ścisłe lub rzetelne. Wszelkie takie założenia czynione są wyłącznie na własne ryzyko.

The post Czy warto inwestować w fundusze MiŚ? first appeared on TIM SA.